Cetuximab (anti-EGFR)

Cetuximab-behandeling verhoogt de mitochondriale priming van EGFR-expresserende HeLa-cellen, maar niet in EGFR-expresserende MDA-MD-231-cellen.[2]

Cellen werden gelyseerd met een dichtheid van 1 x 10⁶/50 μL in lysisbuffer (0,25 M Tris-HCl, 2% natriumdodecylsulfaat, 4% β-mercapto-ethanol, 10% glycerol, 0,02% broomfenolblauw) aangevuld met 1 X protease/fosfatase-remmercocktail. Cellysaten werden vervolgens geladen op polyacrylamidegels met natriumdodecylsulfaat. Na elektroforese werden eiwitten overgebracht naar polyvinylideenfluoride (PVDF) membranen. De getransblotte membranen werden gedurende 1 uur geblokkeerd en vervolgens 's nachts bij 4 ",C geïncubeerd met geschikte primaire antilichamen. De volgende dag werden de membranen driemaal gedurende in totaal 30 minuten gewassen en vervolgens geïncubeerd met IRDye 680RD Ezel anti-Konijn IgG (H + L) of IRDye 800CW Ezel anti-Muis IgG (H + L) in het donker bij kamertemperatuur gedurende 1 uur. Na nog drie wasbeurten, immunoblots membranen scannen en bandintensiteit kwantificeren.

C225 verbeterde de antitumoractiviteit van verschillende chemotherapeutische middelen in muizenxenograftmodellen[1]. Cetuximab oefent zijn antitumorale werkzaamheid uit via meerdere mechanismen, waaronder de remming van de celcyclusprogressie door arrestatie in de G1-fase en een verminderd aantal cellen in de S-fase. Celcyclusarrestatie in de G1-fase induceert ook apoptose door de inductie en activering van pro-apoptotische moleculen. cetuximab alleen en in synergie met carboplatine resulteerde in een afname van tumorgrootte, metastatische verspreiding en MVD in NCI-N87-tumoren met EGFR-celoppervlakte-expressie en afwezigheid van mutaties in BRAF en K-ras, terwijl cetuximab minimale in-vitro-effecten en geen in-vivo-behandelingseffectiviteit had in tumoren afkomstig van MKN-45, waarin het fenotype ook BRAF- en K-ras-wildtype was, maar die slechts een zwakke cytoplasmatische EGFR-eiwitexpressie hadden[3].

Doel: Antitumorale activiteit van cetuximab in een muismodel voor maagkanker
Dierlijke modellen: Naaktmuismodel voor menselijke maagkanker (CD-1/nu-nu muizen)
Formulering: 0,9% NaCl
Doseringen: 1 mg/kg
Toediening: i.p.
Referentie: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22011788

Doel: De relatie onderzoeken tussen EGFR-niveaus en de respons op cetuximab-behandeling in menselijke kankervexenograftmodellen
Dierlijke modellen: Vrouwelijke athymische, naaktmuizen werden s.c. geïmplanteerd met ~1 mm3 tumorfragmenten
Formulering: PBS
Doseringen: 0,25, 0,5 of 1 mg/muis
Toediening: i.p.
Referentie: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27186886

Cetuximab kan worden toegepast op naaktmuizen, verschillende kankercellijnen en andere gerelateerde assays (Alleen ter referentie)